Kaartje #336

You cannot hide your secrets from me, doctor Ziegler

Soms raakt een gebeurtenis een absurde kronkel in mijn brein, en dan laat ik dat gewoon gebeuren. Ik kan daar zelfs van genieten, eerlijk gezegd. Vooral dan als ik iemand vind om die absurditeit mee te delen. In dit geval deelde ik het met een kaartje. De overdacht van herinneringen door aan iemands brein te likken. Een soort neuronische osmose. Als je die woorden mag combineren.