Kaartje #1.202

The unreachable cookie jar

We hadden vroeger een snoepjeskast thuis. Die hing te hoog voor onze kleine armpjes om zomaar aan te kunnen. Dus we moesten een stoel pakken, de kast opendoen, en dan konden we aan een snoepje. Natuurlijk deden we dit zodra onze ouders in bed lagen, alleen was het een soort van mission impossible om dit te doen zonder gepakt te worden. Naast het verplaatsen van een stoel die sleepte over de vloer, was het namelijk zo dat die koekjeskast ook nog enorm kraakte als je hem open deed. Lastig leven, wij.!

(onthoud het nummer van het kaartje!)

(€4,5 naar een onbekende - €6 naar een specifiek adres)